افسانه ۱۹۰۰

   « افسانه ۱۹۰۰ » را ديدم. به قول پرويز دوايي، بعضي فيلمها آدم را مجبور مي کند که وسط راهروي سينما رو به پرده نقره اي جادويي سجده کند.

   علم رياضي مي گويد، خطوط موازي در بينهايت به مي رسند.

   اگر خاطره، عشق، غم، شادي و همه احساست ديگر را خطوط موازي فرض کنيم، بايد در يک جايي به هم برسند. « تورناتوره » اين نقطه را به ما نشان مي دهد.

   « تورناتوره » نه تنها نشان مي دهد خاطره چيست بلکه مي آموزد چگونه خاطره بسازيم. دوستش دارم.

 

/ 2 نظر / 10 بازدید
مستند ساز جوان

همه فیلماتو دیدم ولی با افسانه 1900 خیلی موافق ترم تو سینما پارادیزو از اون بچه خیلی خوشم اومد چون شبیه برادر زادم بود

مهدی

شايد اين فيلم بهترين فيلم با شه که میتونه رو احساسات ادم اثر بگذاره بخصوص اون صحنه اخر که داره تو کشتی با دوستش صحبت ميکنه