سوگنامه‌ای برای شکسته شدن رکورد فروش در سینمای ایران

اخراجی‌ها 2 در 8 روز یک میلیارد و 571 میلیون تومان فروخت و رکورد فروش در سینمای ایران را به صورت عجیبی شکست!

دلایل زیر بیان می‌کند که چرا باید این واقعه را به سوگ نشست:

·        مسعود ده‌نمکی کارگردان نیست. حتی فیلمساز هم نیست. ساختن دو مستند ضعیف دلیل نمی‌شود که یک نفر در عرصه فیلم، هنرمند شود. با کمی دقت می‌توان متوجه شد که رفتن به سراغ مقولاتی نظیر فوتبال و فحشا! (که مقبولیت عام در این مملکت دارد) سبب دیده شدن آن فیلم‌های آماتوری مستند بود نه ساختار حرفه‌ای آنها.

·        اخراجی‌ها، فیلم بسیار ضعیفی بود. این کلمه «بسیار» باید با تأکید بیشتری خوانده شود. در این که مردم ما از خندیدن خوششان می‌آید هیچ بحثی نیست (یکی از دوستان این مورد را به نارضایتی عمومی از وضعیت معیشت مربوط می‌کرد که چندان هم بیراه نیست). علت اقبال مردم به این فیلم هم از شوخیها و طنازی‌های آن سرچشمه می‌گرفت که با این حساب فرقی میان این فیلم و نمایش‌های سخیف کمدی که در برخی از تماشاخانه‌های شهر اجرا می‌شود، وجود ندارد. فیلمنامه ضعیف، بازی‌های نه چندان چشمگیر و کارگردانی قابل صرف‌نظر، تنها مواردی است که از این فیلم در یاد یک فیلم‌دوست باقی می‌ماند.

·        خلوت بودن تهران در ایام عید بر کسی پوشیده نیست. معلوم نیست این همه آدم از کجا آمده‌اند و رفته‌‌اند سینما تا این فیلم را ببینند.

·        گزارش شده که قیمت بلیط این فیلم در بازار سیاه به 20 هزار تومان هم رسیده و برخی سینماها سئانس فوق‌العاده 3 تا 5 صبح هم گذاشته‌اند. احتمالاً این دسته از افراد فکر می‌کردند که فیلم، بازی فینال جام جهانی است و فقط یک بار برگزار می‌شود یا احیاناً پس از پایان اکران، تمام نسخه‌های فیلم منفجر می‌شود (مانند نامه‌های کارآگاه گجت) و دیگر نمی‌توان آن را دید. و باز هم احتمالاً برخی دیگر فقط به این خاطر سر و دست شکانده‌اند تا در میهمانی‌های عید به بقیه فخر بفروشند که زودتر فیلم را دیده‌اند (اتفاقی که 12 سال پیش برای فیلم تایتانیک در ایران افتاد و زودتر دیدن آن به منزله یک افتخار بی‌بدیل محسوب می‌شد).

·        در مدت 8 روز اکران، فیلم ده‌نمکی در حدود 20 برابر فیلم بیضایی فروش داشت. خوب یا بد بودن وقتی همه خوابیم (بیضایی) جای بحث دارد اما این اختلاف تنها نشانگر پایین آمدن شعور سینمایی ملت ایران است. حتی عامه‌پسند نیمه روشنفکرانه خانم میلانی، سوپراستار، نیز در این قائله جا مانده است.

·        برای تمام کسانی که گروه فشار، وقایع 18 تیر، مقالات هفته‌نامه‌های شلمچه و جبهه و خیلی چیزهای دیگر را به یاد نمی‌آورند باید افسوس خورد. خیلی از افراد سیستم فکری خود را در طول زمان تغییر داده‌اند اما در مورد این شخص هنوز وقوع این تغییرات ثابت نشده است.

·        سینمای ایران علاوه بر دریافت نخل طلا، سابقه داوری‌های متعدد در جشنواره کن را دارد. تصویر ده‌نمکی در جشنواره سال قبل، سراشیبی سقوط آبروی ایران در مجامع مهم سینمایی جهان را اثبات می‌کند.

 

/ 3 نظر / 83 بازدید
حمید م

وقتی از دید جامعه شناختی نگاه کنیم اونوقت حقایقی از واقعیت های جامعه ایران برایمان مشخص خواهد شد[گریه]

سمیر

[ناراحت]...ما داریم به کجا میریم؟...[افسوس]

اویس رضوانیان

چاکر داداش! به این هم یک نگاهی بینداز! بدک نیست! http://hichkihichkas.wordpress.com/2009/03/25 /از-وقتی-فيلم-ده-نمکی-رکورد-فروش-رو-زده-ش/