کشتن مرغ مقلد

تلویزیون جمهوری اسلامی در اقدامی عجیب و غیرمنتظره، دو هفته پس از مرگ رابرت مولیگان (کارگردان) مشهورترین فیلم او یعنی کشتن مرغ مقلد (1962) را پخش کرد. وسوسه دیدن این شاهکار تاریخ سینما باعث می‌شود تا بتوان دوباره با فیلم‌های سینمایی تلویزیون آشتی کرد.

 

کشتن مرغ مقلد یکی از زیباترین فیلم‌های تاریخ سینماست و شخصیت آتیکاس فینچ فراموش نشدنی است. داستان کلی فیلم روایت گوشه‌ای از زندگی یک وکیل (آتیکاس فینچ با بازی گریگوری پک) است که وکالت یک سیاهپوست متهام به تجاوز (ان هم در یک منطقه به شدت نژادپرست) را بر عهده گرفته است و البته در این کار موفق هم نمی‌شود. اما آنچه در فیلم اصلاً اهمیتی ندارد، همین داستان فیلم است. فیلمنامه (و منبع اصلی آن یعنی رمان کشتن مرغ مقلد) تمامی فضا را به عنوان ابزاری برای معرفی و نشان دادن شخصیت فینچ مورد استفاده قرار داده است. روابط میان فینچ و فرزندانش به شدت دوستانه است تا حدی که فرزندانش او را با نام کوچک خطاب قرار می‌دهند. با تمامی همسایگان رفتار خوشایندی دارد. علیرغم تمامی تهدیدها، وکالت یک سیاهپوست را بر عهده می‌گیرد و ...

این فیلم، یک فیلم پر دیالوگ است که با تقریب خوبی می‌توان از تمامی جمله‌های آتیکاس فینچ درس زندگی گرفت. کاش می‌شد مثل او زندگی کرد...

فیلم پر از صحنه های مکالمه دو نفره آتیکاس و دختر کوچکش و توضیحات زیبا و قانع کننده او راجع به مسایل بغرنج زندگی با لحنی است که یک کودک 6 ساله بتواند آن را درک کند.اما با این حال فیلم به دلیل فیلمنامه دقیق، شخصیت پردازی بسیار زیبا، پرداخت دقیق روابط و همین طور بازی به یاد ماندنی گری گوری پک هیچ گاه به ورطه شعار گویی و موعظه نمی افتد و این تاثیرات در لایه های زیرین فیلم در ضمیر نا خودآگاه بیننده شکل می گیرد و همین امر آن را یک سر و گردن از سایر فیلم های به ظاهراخلاقی متمایز می کند.

موخره: تلویزیون ایران بالاخره کار خودش را می‌کند. فیلمی که عاری از هرگونه صحنه سکس و خشونت است از 129 دقیقه به حدود 100 رسانده شد تا حدی که معروفترین جمله فیلم نیز در بخش حذفیات قرار گرفت. برای تماشاگرانی که پای یکی از برترین فیلم‌های تاریخ نشسته‌اند، نشنیدن جمله زیر ظلم بزرگی است:

«تو با تفنگت می تونی سارها رو بکشی اما مرغ مقلد رو نباید بکشی. چون اون هیچ کاری نمی کنه جز اینکه برای ما آواز بخونه و ما رو شاد کنه»

/ 1 نظر / 45 بازدید
عادل ناصري

سلام دنبال سايت مجله فيلم بودم وبلاگ شما را ديدم . سري به وبلاگم بزنيد .