امید جهانیان
تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      مشترک شماره 12477 مجله فيلم ()
روزه گرفتن یا نگرفتن، مسأله این نیست... نویسنده: امید جهانیان - دوشنبه ٢ امرداد ۱۳٩۱

اگر قرار باشد به کسی فهمانده شود که باید به نظر دیگران احترام بگذارد، باید به نظر او هم احترام گذاشته شود. این جمله از نگارنده است، نه از دکتر شریعتی و کنفسیوس و اشو و (حتی این اواخر) اینشتین.

بسیاری از مدعیان روشنفکری و آزاداندیشی و خیلی از کسانی که در شبکه‌های اجتماعی (و حتی تلویزیون‌های فارسی زبان آن سوی آب‌ها) نظریه‌پردازی می‌کنند ادعا دارند که افراد متعصب مذهبی (البته با اشاره به قشرهای خاصی از مردم ایران) باید به نظرات دیگران هم احترام گذاشته و برای آرای دیگران هم اهمیت قائل شوند.

این نظریه بسیار متین است و اولین گام در اثبات ارزشمند بودن آن نیز مسلماً این است که گوینده خود پایبند آن باشد. یعنی بیان‌کنندگان نظریه فوق خود باید به نظرات دیگران، از جمله متعصبان مذهبی احترام بگذارند.

علت بیان این بحث، نوشتارهایی است که در روزهای اخیر در مورد رسیدن ماه رمضان و گرفتن روزه در شبکه‌های اجتماعی مطرح شده است. بسیاری از این نظریه‌پردازان در کمال تعجب و بر خلاف اصولی که خود داعی آن هستند، شروع به انواع و اقسام ایرادگیری و حتی توهین به کسانی نموده‌اند که روزه می‌گیرند. طرح ایراد به مسأله روزه، حق این افراد است و می‌توانند با استدلال در خصوص مضرات و معایب روزه صحبت کنند و متخصصان دینی معتقد به روزه نیز می‌توانند پاسخ آنها را بدهند و این بحث و مناظره شکل گیرد، اما مهم این است که ایشان (بنا به همان اصولی که به آن پایبند هستند) حق ندارند به کسانی که روزه می‌گیرند بی‌احترامی کنند.

بحث بسیار است که روزه گرفتن برای سلامتی انسان ضرر دارد. عدم نوشیدن آب در طولانی مدت موجب زیان به سیستم گوارش و کلیه‌ها می‌شود. از سوی دیگر بیان می‌شود که کسانی که در ماه رمضان سفره‌های رنگین افطار و سحر پهن می‌کنند، خود و خدایشان را مسخره کرده‌اند چرا که این گونه نمی‌توان به فکر مستمندان بود‌ و حتی در جمله‌‌ای جالب نقل شده است که ای مسلمانان! اگر پس از ماه رمضان، وزنتان زیاد شد، بدانید که روزه شما قبول نشده است.

در مورد پاسخ شبهات پزشکی، نگارنده تخصص لازم در خصوص پاسخ دادن را ندارد. اما در مورد سایر اشکالاتی که نمونه‌هایی از آن در پاراگراف قبل بیان شد، باید عرض شود که روزه یک عبادت شخصی است که تقریباً در تمام ادیان (با شکل‌ها و دستورالعمل‌های مختلف) وجود دارد. برای آن اهداف مختلفی تعریف شده است (که البته هیچگاه لاغر شده جزء آنها نبوده است) و به فکر مستمندان بودن یکی از آنهاست. حال اگر به هر دلیلی شخصی با رنگین کردن سفره‌های خود از این هدف فاصله گرفته است، اولاً نباید مورد توهین قرار گیرد و ثانیاً کل موضوع روزه زیر سوال برود. شاید این فرد در ماه رمضان با کمک کردن مالی به فکر مستندان بوده باشد که به نظر نگارنده ارزش بیشتری از همدردی به شیوه فوق دارد. (به یاد لطیفه معروفی که شخصی برای ابراز همدردی با مردم زلزه‌زده بم، خانه خودش را خراب کرد.)

 --------------------------------------------------------------------------------------------

پی‌نوشت 1: نظریه احترام گذاشتن به عقاید دیگران، می‌تواند با کمی اشتباه و کم‌‌دانشی به نقض غرض منجر شود و اساس کار خود را نیز از میان ببرد. البته این معضل در بسیاری از جوامع حل شده است. ایجاد شرایط مناسب برای بحث و اعلام نظر گروه‌های مختلف و فراهم نمودن شرایط برای یک مباحثه و مناظره منطقی می‌تواند کمک بسیاری به حل منقاشات اعتقادی افراد کند که البته در این بحث‌ها، رعایت احترام طرفین الزامی است.

پی‌نوشت 2: نگارنده معتقد به روزه به عنوان یکی از عبادات الهی و همچنین لزوم احترام به کسانی که مانند او فکر نمی‌کنند، می‌باشد. به همین دلیل به کسانی که به روزه اعتقاد ندارند، بی‌احترامی نمی‌کند و آنان را به واسطه روزه نگرفتن مورد تمسخر، استهزاء و یا حتی بازخواست قرار نمی‌دهد و از سوی دیگر انتظار همین رفتار را از سوی آنان (به ویژه کسانی که ادعای آزاداندیشی و دموکراسی دارند) دارد.

لینک      نظرات ()      

مطالب اخیر مهربان بودن را تمرین کنیم چرا کن2016، فارغ از سانتی‌مانتالیسم رسانه‌های چندکلمه‌ای، برای سینمای ما مهم است چرا چهار سال پیش برای والیبال دلمان گرفت ...؟ آیا آرژانتین قهرمان جام جهانی خواهد شد؟ لگد زدن به مرده نبراسکا (Nebraska) گوش بری آمریکایی (American Hustle) گرگ وال استریت (the Wolf of Wall Street) شکار (the Hunt) رانین (Ronin)
کلمات کلیدی وبلاگ مهرجویی (۱٢) نظریه پردازی مدرن (۱٢) معضلات سینمای ایران (۸) سوگ (٧) اصغر فرهادی (٧) گوگوش (٢) مانی حقیقی (٢) وودی آلن (٢) خسروشکیبایی (٢) جلال مقدم (٢) علی حاتمی (٢) رومن پولانسکی (٢) داود میرباقری (٢) روح الله حجازی (۱) جنیفر لارنس (۱) هانکه (۱) توماس وینتربرگ (۱) دیوید او راسل (۱) الکساندر پین (۱) شایان و شایگان (۱) کشتن مرغ مقلد (۱) گریگوی پک (۱) پرویز شهبازی (۱) مارتین اسکورسیزی (۱) ژان رنو (۱) پیمان معادی (۱) حمید فرخ نژاد (۱) دیوید کراننبرگ (۱) فرامرز قریبیان (۱) کنعان (۱) حاتمی کیا (۱) کیت بلانشت (۱) گلشیفه فراهانی (۱) تارانتینو (۱) مختارنامه (۱) احمد آقالو (۱) بهروز وثوقی (۱) راتاتویی (۱) لیلا حاتمی (۱) هما روستا (۱) فریدون جیرانی (۱) شهره آغداشلو (۱) آخربازی (۱) حمید سمندریان (۱) مارادونا (۱) دیوید فینچر (۱) مسی (۱) اکبر عبدی (۱) آرژانتین (۱) مهتاب کرامتی (۱) رابرت دنیرو (۱) جام جهانی (۱) انیمیشن (۱) همایون ارشادی (۱) مهربانی (۱) لئوناردو دی کاپریو (۱)
دوستان من اهدای عضو یادداشتهای من در IMDB ماهنامه فیلم هوشنگ گلمکانی مسعود مهرابی آیدین آغداشلو علیرضا امک چی گاهک نیمه تاریک ماه عقاید یک دلقک رقص سرد و در آغاز کلمه بود ...