امید جهانیان
تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      مشترک شماره 12477 مجله فيلم ()
پنجره نویسنده: امید جهانیان - یکشنبه ٢۳ دی ۱۳۸٦

فیلم پنجره یک فیلم بسیار معمولی است. نمی‌دانم این فیلم در زمان خود چه بازتاب‌هایی داشته است اما حالا بعد از گذشتن این همه سال می‌توان به راحتی گفت که فیلم متوسطی است. جلال مقدم برای سینمای ایران بسیار زحمت کشیده است و شرح حال و کارهای او را می‌توان به صورت کامل در ویژه‌نامه ماهنامه فیلم (به مناسبت مرگ او و فریدون گله) مشاهده کرد اما به هر حال احترام به صاحب اثر نباید باعث چشمپوشی از ضعفهای فیلم شود.

 

ساختار فیلمنامه بسیار ضعیف است. هرچند سعی شده است از قواعد آشکار فیلمفارسی دوری شود اما به هرحال باز هم شخصیت‌های تیپیک فیلمفارسی به آن راه یافته‌اند: دختر تنهایی که گول خورده است، مرد شیادی که قرار است به ازای سپردن دخترک به کاباره پول دریافت کند، یک کارگر ساده شهرستانی که استعداد عجیبی در پیشرفت دارد، یک عموی پولدار که از بدبختی به رفاه رسیده است، دختر پولداری که عاشق پسر فقیر می‌شود و مادران منفعلی که هیچوقت حرف مهمی برای گفتن ندارند. تمام این شخصیت‌ها باعث می‌شود که فیلم به سمت فیلمفارسی کشیده شود، تا نیمه فیلم به واقع این اتفاق هم می‌افتد، کافی است به خوشگذرانی سهراب و لیلی در سواحل شمال دقت کنیم و اثرات این ابتذال را ببینیم. اما یک اتفاق (مرگ ترانه) تازه داستان را در انتها به اوج می‌رساند، قواعد کلاسیک ایجاب می‌کند که این دردسر (با کمی به مشکل افتادن سهراب) حل شود و او با موفقیت از این مهلکه خارج شود. این اتفاق عملاً می‌افتد اما موفقیت نهایی در کار نیست، لیلی او را ترک می‌کند. این پایان غیرمنتظره فیلم است که به نظر نگارنده آن را حتی تا امروز بر سر زبانها نگاه داشته است. چیزی که در آن سالها تماشاگران انتظار آن را نداشته‌اند و به نظر می‌رسد عموم آنها نیز از این شیوه به سرانجام رسیدن، دلخور شده باشند و در ذهن خود سهراب و لیلی را در لباس عروسی مجسم کرده باشند. این طرزفکری است که هنوز هم در کشور ما جاری است.

 

از طرف دیگر بازی‌های فیلم به هیچ وجه جلب توجه نمی‌کند. بهروز وثوقی در شخصیت سهراب اصلاً جواب نداده است و گوگوش در نقش لیلی بیشتر به عنوان ابزار تبلیغاتی به چشم می‌آید.

 

دوست دارم جلال مقدم را با همان سکانس‌های دندان مار و هامون به یاد بیاورم نه فیلم پنجره...

 

لینک      نظرات ()      

مطالب اخیر مهربان بودن را تمرین کنیم چرا کن2016، فارغ از سانتی‌مانتالیسم رسانه‌های چندکلمه‌ای، برای سینمای ما مهم است چرا چهار سال پیش برای والیبال دلمان گرفت ...؟ آیا آرژانتین قهرمان جام جهانی خواهد شد؟ لگد زدن به مرده نبراسکا (Nebraska) گوش بری آمریکایی (American Hustle) گرگ وال استریت (the Wolf of Wall Street) شکار (the Hunt) رانین (Ronin)
کلمات کلیدی وبلاگ مهرجویی (۱٢) نظریه پردازی مدرن (۱٢) معضلات سینمای ایران (۸) سوگ (٧) اصغر فرهادی (٧) گوگوش (٢) مانی حقیقی (٢) وودی آلن (٢) خسروشکیبایی (٢) جلال مقدم (٢) علی حاتمی (٢) رومن پولانسکی (٢) داود میرباقری (٢) روح الله حجازی (۱) جنیفر لارنس (۱) هانکه (۱) توماس وینتربرگ (۱) دیوید او راسل (۱) الکساندر پین (۱) شایان و شایگان (۱) کشتن مرغ مقلد (۱) گریگوی پک (۱) پرویز شهبازی (۱) مارتین اسکورسیزی (۱) ژان رنو (۱) پیمان معادی (۱) حمید فرخ نژاد (۱) دیوید کراننبرگ (۱) فرامرز قریبیان (۱) کنعان (۱) حاتمی کیا (۱) کیت بلانشت (۱) گلشیفه فراهانی (۱) تارانتینو (۱) مختارنامه (۱) احمد آقالو (۱) بهروز وثوقی (۱) راتاتویی (۱) لیلا حاتمی (۱) هما روستا (۱) فریدون جیرانی (۱) شهره آغداشلو (۱) آخربازی (۱) حمید سمندریان (۱) مارادونا (۱) دیوید فینچر (۱) مسی (۱) اکبر عبدی (۱) آرژانتین (۱) مهتاب کرامتی (۱) رابرت دنیرو (۱) جام جهانی (۱) انیمیشن (۱) همایون ارشادی (۱) مهربانی (۱) لئوناردو دی کاپریو (۱)
دوستان من اهدای عضو یادداشتهای من در IMDB ماهنامه فیلم هوشنگ گلمکانی مسعود مهرابی آیدین آغداشلو علیرضا امک چی گاهک نیمه تاریک ماه عقاید یک دلقک رقص سرد و در آغاز کلمه بود ...