امید جهانیان
تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      مشترک شماره 12477 مجله فيلم ()
من از سینما استقلال متنفرم نویسنده: امید جهانیان - یکشنبه ٢٧ خرداد ۱۳۸٦

دیشب تصمیم گرفتم بعد از مدتها بروم سینما. می‌خواستم پارک‌ وی جیرانی را ببینم. جیرانی را دوست دارم و احتمالاً در مورد پارک وی هم خواهم نوشت. به خاطر شرایط جغرافیایی و زمانی، سینما استقلال را انتخاب کردم. از همان ابتدا موقع خرید بلیط باید متوجه می شدم اما اشتباه کردم. خانمی پرید جلوی من تو صف و به مسوول فروش بلیط گفت که ده دقیقه اول فیلم را ندیده است و دوباره باید برود داخل (یاد خاطرات پرویز دوایی افتادم !) البته مسوول فروش بلیط هم گفت چنین چیزی امکان ندارد ولی آن خانم نسبتاً محترم شروع کرد به سروصدا و ... حداقل فهمیدم که واقعاً ده دقیقه بعد از شروع فیلم، مسوولان سینما اجازه داده‌اند او به داخل سالن برود.

 

سالن انتظار شلوغ بود، سیستم تهویه مطبوع کار نمی‌کرد و هوا فوق‌العاده گرم بود. نمی‌توان شلوغی سالن انتظار را بهانه کارا نبودن سیستم تهویه قرار داد چون سیستم تهویه مطبوع سالن انتظار سینما باید با در نظر گرفتن چنین جمعیتی طراحی شود. بعد از ده دقیقه عرق ریختن وارد سالن سینما شدم.

 

پرده سینما در ارتفاعی نصب شده است که تماشاگر بدبخت باید همانند دیدن ابرها و یا قله کوه سرش را بالا نگه دارد. واقعاً سیستم احمقانه‌ای بود. این را وقتی امروز صبح با درد گردن از خواب بیدار شدم با تأکید بیشتری می‌نویسم. صدای فیلم هم اصلاً کیفیت لازم را نداشت و بعید می‌دانم این مشکل از نسخه سی و پنج فیلم باشد.

 

اما مشکل اصلی... در مورد فرهنگ بالا و  ۲۵۰۰ ساله فیلم دیدن در این جامعه هر چه بگویم کم گفته‌ام. پرده‌های سینما که کنار رفت عده‌ای صلوات فرستادند. (البته نه از جنبه مذهبی!)، خانمهای پشت سر من که در طول فیلم در مورد اینکه چرا خانم مشرقی اجازه پوشیدن چنین شال  نازکی را دارد اما آنها در خیابان با چنین پوششی مشمول طرح مبارزه با مانکنیسم می‌شوند، بحث می‌کردند. یکی از تماشاگران هم که با آهنگ فیلم love story احساس همذات پنداری عجیبی داشت و آهنگ موبایلش را هم با همین تفکر انتخاب کرده بود، در طول فیلم با آهنگ دلنواز موبایلش، موسیقی فیلم را همراهی می‌کرد. عده‌ای هم گویا با بلند خندیدن در سکانسهای مربوط به ژانر وحشت بودن فیلم، گویا ترس خود را پنهان می‌کردند. برای اولین بار در عمرم بود که در بعضی موارد به خاطر اظهار نظرها، شوخی‌ها و ... تماشاگران که با صدای بلند و دالبی و برای تمامی حضار محترم پخش می‌شد، قسمتهایی از دیالوگهای فیلم را نشنیدم. اینها نمونه‌هایی از آنچه در سالن سینما استقلال کشیدم، بود. تعریف جزئیات این اتفاق چندین صفحه دیگر هم لازم دارد.

 

من به عنوان یک تماشاگر نمی‌توانم مسوول حفظ نظم و سکوت سالن سینما باشم و به بقیه تذکر بدهم. تذکر آرام به ردیفهای جلو یا پشت سر هم اکثراً نتیجه معکوس می‌دهد. مسلماً این وظیفه مسوولین سالن است که تذکرات لازم را بدهند و در صورت تکرار چنین وضعیتی تماشاگران خاطی را به بیرون از سالن هدایت کنند. من برای مدیریت سینما استقلال واقعاً متأسفم که توانایی و حتی لیاقت کنترل یک سالن سینما را ندارند.

 

مطمئناً من دیگر هیچ وقت در سینما استقلال فیلم نخواهم دید و این اشتباه را نخواهم کرد که سینماهای محبوب خودم (فلسطین و عصر جدید ۳) را از دست بدهم اما به همه آنهایی که الان نگران پخش کپی‌های غیر قانونی فیلمها هستند می‌گویم اگر سالنهای سینما با چنین وضعی توسعه پیدا کنند، من ترجیح می‌دهم نسخه غیر قانونی فیلمها را در سینمای خانگی ببینم نه بر روی پرده و در سالنی پر از تماشاگر بی فرهنگ...

 

لینک      نظرات ()      

مطالب اخیر مهربان بودن را تمرین کنیم چرا کن2016، فارغ از سانتی‌مانتالیسم رسانه‌های چندکلمه‌ای، برای سینمای ما مهم است چرا چهار سال پیش برای والیبال دلمان گرفت ...؟ آیا آرژانتین قهرمان جام جهانی خواهد شد؟ لگد زدن به مرده نبراسکا (Nebraska) گوش بری آمریکایی (American Hustle) گرگ وال استریت (the Wolf of Wall Street) شکار (the Hunt) رانین (Ronin)
کلمات کلیدی وبلاگ مهرجویی (۱٢) نظریه پردازی مدرن (۱٢) معضلات سینمای ایران (۸) سوگ (٧) اصغر فرهادی (٧) گوگوش (٢) مانی حقیقی (٢) وودی آلن (٢) خسروشکیبایی (٢) جلال مقدم (٢) علی حاتمی (٢) رومن پولانسکی (٢) داود میرباقری (٢) روح الله حجازی (۱) جنیفر لارنس (۱) هانکه (۱) توماس وینتربرگ (۱) دیوید او راسل (۱) الکساندر پین (۱) شایان و شایگان (۱) کشتن مرغ مقلد (۱) گریگوی پک (۱) پرویز شهبازی (۱) مارتین اسکورسیزی (۱) ژان رنو (۱) پیمان معادی (۱) حمید فرخ نژاد (۱) دیوید کراننبرگ (۱) فرامرز قریبیان (۱) کنعان (۱) حاتمی کیا (۱) کیت بلانشت (۱) گلشیفه فراهانی (۱) تارانتینو (۱) مختارنامه (۱) احمد آقالو (۱) بهروز وثوقی (۱) راتاتویی (۱) لیلا حاتمی (۱) هما روستا (۱) فریدون جیرانی (۱) شهره آغداشلو (۱) آخربازی (۱) حمید سمندریان (۱) مارادونا (۱) دیوید فینچر (۱) مسی (۱) اکبر عبدی (۱) آرژانتین (۱) مهتاب کرامتی (۱) رابرت دنیرو (۱) جام جهانی (۱) انیمیشن (۱) همایون ارشادی (۱) مهربانی (۱) لئوناردو دی کاپریو (۱)
دوستان من اهدای عضو یادداشتهای من در IMDB ماهنامه فیلم هوشنگ گلمکانی مسعود مهرابی آیدین آغداشلو علیرضا امک چی گاهک نیمه تاریک ماه عقاید یک دلقک رقص سرد و در آغاز کلمه بود ...