امید جهانیان
تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      مشترک شماره 12477 مجله فيلم ()
کافه ترانزيت نویسنده: امید جهانیان - شنبه ۱٢ آذر ۱۳۸٤

 

خاطره: نام «كامبوزيا پرتوي»، قبل از اينكه مرا به ياد نويسنده «دايره» يا «من ترانه...» بيندازد، طعم شيرين بچگانه سالن تاريك سينما را هنگام ديدن «گلنار»، به ياد من مي آورد.

****

فيلم جديد «پرتوي» فيلمي خوب و روان است اما در كنار ويژگي هاي مثبت خود، نقاط ضعفي نيز در آن ديده مي شود. بازي خوب «پرستويي» و «صدر عرفايي» در اين فيلم از جمله نكات مثبت آن به شمار مي رود. از پرستويي، در اين دوره از بازيگري اش، انتظار ديگري نمي توان داشت. صدر عرفايي نيز به خوبي با ويژگي هاي نقشش كنار آمده است. از طرف ديگر، پراكنده بودن شخصيت هاي فيلم و عدم پرداخت كامل آنها، تا حدي به فيلم ضربه زده است. نقش برادر شوهر كوچكتر ريحان بسيار سطحي جلوه مي كند. تغيير عقيده سريع راننده يوناني، پختگي لازم را ندارد و در ديد كلي حضور يك دختر خارجي كه راننده هاي كاميون او را رها كرده اند، وصله نامناسبي براي فيلم به نظر مي رسد.

اما نكته بسيار مهمي كه فضاي فيلم پيرامون آن سير مي كند ولي هرگز به صورت كامل به آن پرداخته نمي شود، تفاوت زبانهاي افراد حاضر در كافه است. تا وقتي كه ارتباطات افراد در حد رفع نيازهاي معمولي، مثل سفاش دادن غذا و ...، باشد مي توان با ايماء و اشاره، مشكلات را بر طرف كرد اما هنگامي كه ارتباطات كمي حسي تر مي شود (مثل ارتباط ريحان با راننده يوناني و يا دختر خارجي) ديگر از ايماء و اشاره كاري ساخته نيست. حالا بايد خيلي از احساسات از راه چشم و يا رفتار و حتي لحن صحبت منتقل شود. اين فضا يادآور كتاب «خداحافظ گاري كوپر» (رومن گاري) است. فيلم در چند مورد به خصوص خيلي خوب اين فضا را القاء مي كند، مثلاً در سكانسي كه دختر تعريف مي كند كه چگونه مورد تعرض قرار گرفته است و ريحان از صحبتهاي او هيچ نمي فهمد و به دخترش مي گويد كه او ياد خواهرش افتاده است يا مورد ديگر هنگامي است كه راننده يوناني براي تشكر به آشپزخانه مي رود اما ريحان كاملاً حالت تدافعي به خود مي گيرد و مشخص است كه انتظار همه كاري از آن مرد دارد به جز تشكر.

اين فضا مي توانست خيلي بيشتر در خدمت فيلم باشد و لحظه هاي ناب تري را براي بيننده رقم بزند. حالتي كه به نظر مي رسد ريحان با اين افراد بيگانه در سرزمين غربت به نوعي همذات پنداري مي كند چرا كه خود نيز در اين سرزمين آذري كنار مرز يك غريبه است. غريبه اي كه «خودي نيست تا آبروي خودي نگه دارد».

 

 

 

لینک      نظرات ()      

مطالب اخیر مهربان بودن را تمرین کنیم چرا کن2016، فارغ از سانتی‌مانتالیسم رسانه‌های چندکلمه‌ای، برای سینمای ما مهم است چرا چهار سال پیش برای والیبال دلمان گرفت ...؟ آیا آرژانتین قهرمان جام جهانی خواهد شد؟ لگد زدن به مرده نبراسکا (Nebraska) گوش بری آمریکایی (American Hustle) گرگ وال استریت (the Wolf of Wall Street) شکار (the Hunt) رانین (Ronin)
کلمات کلیدی وبلاگ مهرجویی (۱٢) نظریه پردازی مدرن (۱٢) معضلات سینمای ایران (۸) سوگ (٧) اصغر فرهادی (٧) گوگوش (٢) مانی حقیقی (٢) وودی آلن (٢) خسروشکیبایی (٢) جلال مقدم (٢) علی حاتمی (٢) رومن پولانسکی (٢) داود میرباقری (٢) روح الله حجازی (۱) جنیفر لارنس (۱) هانکه (۱) توماس وینتربرگ (۱) دیوید او راسل (۱) الکساندر پین (۱) شایان و شایگان (۱) کشتن مرغ مقلد (۱) گریگوی پک (۱) پرویز شهبازی (۱) مارتین اسکورسیزی (۱) ژان رنو (۱) پیمان معادی (۱) حمید فرخ نژاد (۱) دیوید کراننبرگ (۱) فرامرز قریبیان (۱) کنعان (۱) حاتمی کیا (۱) کیت بلانشت (۱) گلشیفه فراهانی (۱) تارانتینو (۱) مختارنامه (۱) احمد آقالو (۱) بهروز وثوقی (۱) راتاتویی (۱) لیلا حاتمی (۱) هما روستا (۱) فریدون جیرانی (۱) شهره آغداشلو (۱) آخربازی (۱) حمید سمندریان (۱) مارادونا (۱) دیوید فینچر (۱) مسی (۱) اکبر عبدی (۱) آرژانتین (۱) مهتاب کرامتی (۱) رابرت دنیرو (۱) جام جهانی (۱) انیمیشن (۱) همایون ارشادی (۱) مهربانی (۱) لئوناردو دی کاپریو (۱)
دوستان من اهدای عضو یادداشتهای من در IMDB ماهنامه فیلم هوشنگ گلمکانی مسعود مهرابی آیدین آغداشلو علیرضا امک چی گاهک نیمه تاریک ماه عقاید یک دلقک رقص سرد و در آغاز کلمه بود ...