امید جهانیان
تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      مشترک شماره 12477 مجله فيلم ()
مورد عجیب بنجامین باتن نویسنده: امید جهانیان - یکشنبه ٢۳ فروردین ۱۳۸۸

آخرین فیلم دیوید فینچر سروصدای زیادی به پا کرد و کاندیداتوری 13 جایزه اسکار شاخ و برگ بیشتری به آن داد، اما با موفق نشدن در فتح اسکارهای اصلی، بسیاری از این هیاهوها فروکش کرد.

دیوید فینچر و فیلمنامه‌نویسش این بار به دنبال داستان کوتاهی از اسکار فیتز جرالد رفتند. روایت داستان کودکی که پیر به دنیا می‌آید و به تدریج جوان می‌شود بسیار وسوسه کننده است اما تبدیل این داستان کوتاه به یک فیلمنامه منسجم بلند، تلاش فراوان می‌خواهد که به نظر می‌رسد نویسنده موفق به انجام آن نشده است. شیوه روایت داستان از روی یک دفترچه خاطرات  با همراهی یک پیرزن در حال احتضار، بسیار کهنه و نخ‌نماست. امید آن بود که در این بستر روایت، نوآوری‌های خاصی دیده شود که متأسفانه این اتفاق در طول فیلم نیفتاد. این شیوه روایت نامناسب لطمه اصلی را به فیلم زده است. نقطه ضعف مهم بعدی فیلم، کمبود ماده خام لازم برای ایجاد یک فیلمنامه دو ساعت و نیمه بود. به این دلیل، فیلم جدید فینچر بین فضای داستان و ضدداستان معلق است. اوج و فرود خاصی در داستان فیلم خودنمایی نمی‌کند اما در قسمهایی مانند زمانی که دختر فهمید بنجامین پدر اوست یا هنگامی که بنجامین بعد از سالها بازگشت و دید که دیسی پس از رفتن او ازدواج کرده است، به نظر می‌رسد فینچر ناخواسته از چارچوب‌های خود عدول کرده و در دام رمانس گرفتار شده است. وقتی این فیلم با شاهکارهایی نظیر هفت و باشگاه مشتزنی مقایسه شود، بیشتر به نمایشگاهی برای نشان دادن قدرت گریمور در جوان کردن برد پیت شبیه است. هرچند که بازی او نیز شباهتی با نمونه‌های قبلی ندارد.

مورد عجیب بنجامین باتن در مجموع فیلم خوبی است اما از آن دسته از فیلم‌ها نیست که در خاطر بماند یا چیزی به کارنامه ارزشمند دیوید فینچر بیفزاید.

لینک      نظرات ()      

سوگنامه‌ای برای شکسته شدن رکورد فروش در سینمای ایران نویسنده: امید جهانیان - دوشنبه ۱٠ فروردین ۱۳۸۸

اخراجی‌ها 2 در 8 روز یک میلیارد و 571 میلیون تومان فروخت و رکورد فروش در سینمای ایران را به صورت عجیبی شکست!

دلایل زیر بیان می‌کند که چرا باید این واقعه را به سوگ نشست:

·        مسعود ده‌نمکی کارگردان نیست. حتی فیلمساز هم نیست. ساختن دو مستند ضعیف دلیل نمی‌شود که یک نفر در عرصه فیلم، هنرمند شود. با کمی دقت می‌توان متوجه شد که رفتن به سراغ مقولاتی نظیر فوتبال و فحشا! (که مقبولیت عام در این مملکت دارد) سبب دیده شدن آن فیلم‌های آماتوری مستند بود نه ساختار حرفه‌ای آنها.

·        اخراجی‌ها، فیلم بسیار ضعیفی بود. این کلمه «بسیار» باید با تأکید بیشتری خوانده شود. در این که مردم ما از خندیدن خوششان می‌آید هیچ بحثی نیست (یکی از دوستان این مورد را به نارضایتی عمومی از وضعیت معیشت مربوط می‌کرد که چندان هم بیراه نیست). علت اقبال مردم به این فیلم هم از شوخیها و طنازی‌های آن سرچشمه می‌گرفت که با این حساب فرقی میان این فیلم و نمایش‌های سخیف کمدی که در برخی از تماشاخانه‌های شهر اجرا می‌شود، وجود ندارد. فیلمنامه ضعیف، بازی‌های نه چندان چشمگیر و کارگردانی قابل صرف‌نظر، تنها مواردی است که از این فیلم در یاد یک فیلم‌دوست باقی می‌ماند.

·        خلوت بودن تهران در ایام عید بر کسی پوشیده نیست. معلوم نیست این همه آدم از کجا آمده‌اند و رفته‌‌اند سینما تا این فیلم را ببینند.

·        گزارش شده که قیمت بلیط این فیلم در بازار سیاه به 20 هزار تومان هم رسیده و برخی سینماها سئانس فوق‌العاده 3 تا 5 صبح هم گذاشته‌اند. احتمالاً این دسته از افراد فکر می‌کردند که فیلم، بازی فینال جام جهانی است و فقط یک بار برگزار می‌شود یا احیاناً پس از پایان اکران، تمام نسخه‌های فیلم منفجر می‌شود (مانند نامه‌های کارآگاه گجت) و دیگر نمی‌توان آن را دید. و باز هم احتمالاً برخی دیگر فقط به این خاطر سر و دست شکانده‌اند تا در میهمانی‌های عید به بقیه فخر بفروشند که زودتر فیلم را دیده‌اند (اتفاقی که 12 سال پیش برای فیلم تایتانیک در ایران افتاد و زودتر دیدن آن به منزله یک افتخار بی‌بدیل محسوب می‌شد).

·        در مدت 8 روز اکران، فیلم ده‌نمکی در حدود 20 برابر فیلم بیضایی فروش داشت. خوب یا بد بودن وقتی همه خوابیم (بیضایی) جای بحث دارد اما این اختلاف تنها نشانگر پایین آمدن شعور سینمایی ملت ایران است. حتی عامه‌پسند نیمه روشنفکرانه خانم میلانی، سوپراستار، نیز در این قائله جا مانده است.

·        برای تمام کسانی که گروه فشار، وقایع 18 تیر، مقالات هفته‌نامه‌های شلمچه و جبهه و خیلی چیزهای دیگر را به یاد نمی‌آورند باید افسوس خورد. خیلی از افراد سیستم فکری خود را در طول زمان تغییر داده‌اند اما در مورد این شخص هنوز وقوع این تغییرات ثابت نشده است.

·        سینمای ایران علاوه بر دریافت نخل طلا، سابقه داوری‌های متعدد در جشنواره کن را دارد. تصویر ده‌نمکی در جشنواره سال قبل، سراشیبی سقوط آبروی ایران در مجامع مهم سینمایی جهان را اثبات می‌کند.

 

لینک      نظرات ()      

مطالب اخیر مهربان بودن را تمرین کنیم چرا کن2016، فارغ از سانتی‌مانتالیسم رسانه‌های چندکلمه‌ای، برای سینمای ما مهم است چرا چهار سال پیش برای والیبال دلمان گرفت ...؟ آیا آرژانتین قهرمان جام جهانی خواهد شد؟ لگد زدن به مرده نبراسکا (Nebraska) گوش بری آمریکایی (American Hustle) گرگ وال استریت (the Wolf of Wall Street) شکار (the Hunt) رانین (Ronin)
کلمات کلیدی وبلاگ مهرجویی (۱٢) نظریه پردازی مدرن (۱٢) معضلات سینمای ایران (۸) سوگ (٧) اصغر فرهادی (٧) گوگوش (٢) مانی حقیقی (٢) وودی آلن (٢) خسروشکیبایی (٢) جلال مقدم (٢) علی حاتمی (٢) رومن پولانسکی (٢) داود میرباقری (٢) روح الله حجازی (۱) جنیفر لارنس (۱) هانکه (۱) توماس وینتربرگ (۱) دیوید او راسل (۱) الکساندر پین (۱) شایان و شایگان (۱) کشتن مرغ مقلد (۱) گریگوی پک (۱) پرویز شهبازی (۱) مارتین اسکورسیزی (۱) ژان رنو (۱) پیمان معادی (۱) حمید فرخ نژاد (۱) دیوید کراننبرگ (۱) فرامرز قریبیان (۱) کنعان (۱) حاتمی کیا (۱) کیت بلانشت (۱) گلشیفه فراهانی (۱) تارانتینو (۱) مختارنامه (۱) احمد آقالو (۱) بهروز وثوقی (۱) راتاتویی (۱) لیلا حاتمی (۱) هما روستا (۱) فریدون جیرانی (۱) شهره آغداشلو (۱) آخربازی (۱) حمید سمندریان (۱) مارادونا (۱) دیوید فینچر (۱) مسی (۱) اکبر عبدی (۱) آرژانتین (۱) مهتاب کرامتی (۱) رابرت دنیرو (۱) جام جهانی (۱) انیمیشن (۱) همایون ارشادی (۱) مهربانی (۱) لئوناردو دی کاپریو (۱)
دوستان من اهدای عضو یادداشتهای من در IMDB ماهنامه فیلم هوشنگ گلمکانی مسعود مهرابی آیدین آغداشلو علیرضا امک چی گاهک نیمه تاریک ماه عقاید یک دلقک رقص سرد و در آغاز کلمه بود ...